30 °C Argos, GR
14 Ιουλίου 2024

Οι σκέψεις της Γιούλας…

Ο 18χρονος Σαλβαντόρ Ράμος στην πόλη Ουβάλντε, περίπου 130 χιλιόμετρα δυτικά από το Σαν Αντόνιο, στο Τέξας, σκόρπισε τον θάνατο, όταν εισέβαλε σε δημοτικό σχολείο και εκτέλεσε δεκαεννέα μαθητές και δύο εκπαιδευτικούς, τραυματίζοντας αρκετούς ακόμη. Νωρίτερα λέγεται ότι είχε εκτελέσει και τη γιαγιά του.

Αυτός είναι ο τελευταίος απολογισμός της φονικής, πολύνεκρης επίθεσης που συγκλόνισε όχι μόνο την τοπική κοινωνία αλλά και ολόκληρο τον κόσμο και σε λίγες αράδες η ζοφερή πραγματικότητα, από κει και κάτω ξεκινούν τα κλισέ, «σοκ, δέος, τραγικό, αδιανόητο, οπλοκατοχή, οπλοχρησία, οικογένεια, ψυχική νόσος, κράτος, παρακράτος», διάγγελμα πλανηταρχικό, «ως πότε θα δείχνουμε ανοχή στο λόμπι των όπλων;» ρώτησε σε διαπλανητική μετάδοση ο Μπάιντεν κι εγώ δεν ξέρω τι να του απαντήσω.

Τώρα που το σκέφτομαι, ρε συ Τζο, μήπως αυτήν την ερώτηση έπρεπε να την κάνω εγώ κι εσύ να την έχεις έτοιμη την απάντηση;

Σκέφτομαι ακόμη και τους συγγενείς αυτών των είκοσι δύο νεκρών πόσες ερωτήσεις να έχουν που θα μείνουν αναπάντητες γύρω από τα λιλιπούτεια φέρετρα, πόση ευθύνη θα επωμιστούν για να συγυρίσουν το πένθος τους, να ζήσουν το σκοτάδι που τους απομένει. Κι αν πάρουν κι αυτοί ένα όπλο και θελήσουν να εκδικηθούν, να ξεπλύνουν το αίμα με αίμα;

Δύσκολα ξημέρωσε και σήμερα και από κάπου πρέπει να κρατηθούμε – από μια σκέψη γλυκιά, μια θάλασσα πλατιά, έναν λόγο σπλαχνικό, ένα βλέμμα που σε κάνει να νιώθεις ξεχωριστός, μια αγάπη νέα ή από το κουρέλι της παλιάς;

Καλημέρα, φίλοι – έχετε τον νου σας στα παιδιά…

Γιούλα Κουγιά

Περισσότερα Άρθρα

WordPress Ads